21/III/2026 (Lisboa): Foi como disse ao Luís Represas quando me cruzei com ele o ano passado em Beja e me atrevi a dirigir-lhe a palavra: "Luís, permita-me agradecer-lhe porque sem a sua música [do Trovante], não seria quem sou". Como grande artista que é, replicou-me: "Que exagero". Rematei o nosso breve diálogo com um "de certeza que eu seria mais pobre!", o que me fez merecer um fraterno abraço tão espontâneo como o meu agradecimento.
E assim foi, "Viver tudo numa noite" com o Trovante, com o Represas, Gil e companhia. Vivi e cantei tantos versos que, quase de certeza, não voltarei a cantar ao vivo... O público, bem entrado de anos, bem mais do que eu, abraçou-o numa casa cheia que até tinha o Presidente da República na primeira fila. O que seria da música popular portuguesa sem este grupo que só se aguentou junto 16 anos? Como eu, mais pobre, de certeza.
21/III/2026 (Lisboa): Fue como le dije a Luís Represas cuando me crucé con él el año pasado en Beja y me atreví a dirigirle la palabra: "Luís, permítame darle las gracias porque sin su música [la de Trovante], no sería quien soy". Como gran artista que es, me replicó: "Qué exageración". Rematé nuestro breve diálogo con un "¡seguro que yo sería más pobre!", lo que me valió un abrazo fraterno tan espontáneo como mi agradecimiento.
Y así fue, "Vivir todo en una noche" con Trovante, con Represas, Gil y compañía. Viví y canté tantos versos que, casi con toda seguridad, no volveré a cantar en directo... El público, ya entrado en años, bastante más que yo, lo abrazó en una sala llena en la que incluso estaba el Presidente de la República en primera fila. ¿Qué sería de la música popular portuguesa sin este grupo que solo se mantuvo unido 16 años? Como yo, más pobre, seguro.
Sem comentários:
Enviar um comentário